ابو القاسم پاينده

842

نهج الفصاحة ( مجموعه كلمات قصار حضرت رسول ص )

وتمثيل آدميزاد نگون بخت كه در گردونه قضا از گهواره تا كور ميدود واز حاصل كشمكش حيات جز عمل نيك ندارد چنين ميكند : إنّي ضربت للدّنيا مثلا ولابن آدم عند الموت ، مثله مثل رجل له ثلاثة أخلّاء فلمّا حضره الموت قال لأحدهم إنّك كنت لي خليلا وكنت أبرّ الثّلاثة عندي وقد نزل بي من أمر اللَّه ما ترى فما ذا عندك فيقول وما ذا عندي ؟ وهذا أمر اللَّه قد غلبني ولا أستطيع أن أنفّس كربتك ولا أفرّج غمّك ولا أؤخّر ساعتك ولكن ها أنا ذا بين يديك فخذني زادا تذهب به معك فإنّه ينفعك ثمّ دعا الثّاني فقال إنّك كنت من در باره دنيا وفرزند آدم هنگام مرگ مثلي ميزنم مثال آن چون مرديست كه سه دوست دارد وچون مرگش در رسد به يكيشان گويد تو دوست من بودى واز ميان سه دوست نزد من نكوتر بودى فرمان خدا چنان كه ميبينى بمن رسيده چكار ميكنى گويد چكار توانم كرد اين فرمان خداست كه بر من غالبست ونتوانم محنت از تو بردارم وغم تو بگشايم وساعت تو مؤخر كنم ولى اينك من پيش توام مرا زاد خويش كن كه همراه خود ببرى كه تو را سود دهد آنگاه دومى را بخواند وگفت تو دوست من بودى واز ميان سه دوست نزد من نكوتر بودى وفرمان خدا چنان كه ميبينى بمن رسيده